Przestrzeń wolnych wierszy

w bezsilności swojej
buduję twierdzę wznoszę wiarę w siebie
moje drzewa idei pną się w obrębie przestrzeni
zamknięty w akwarium płynę wciąż
ulegam dyfrakcji wznoszę się wzmacniam i upadam
kolejne kręgi kreślę na odcinku życia
przebity niczym bilet na występ jednego aktora
wśród cieni wyłania się twarz
świecą mi oczy iskrzą blaskiem przeszłości
nie pozwolić tej maszynie zwolnić ani wykoleić
obślizgłe procenty nie zabierajcie mojej duszy
mój krzyk w bezsenną przestrzeń niech pozostanie
zapisany w kartach nicości

rób to co najlepiej wychodzi z ciebie
idź dalej w swoją przestrzeń wolnych wierszy

2018.03.09 

https://commons.wikimedia.org

Gdybym był... snów ogrodem

gdybym był postacią swoich snów
zdobył serce Twoje i opłakał straty dni minionych
wziąłbym w ręce duszę Twoją objął ogniem który we mnie płonie
lecz nie jestem strumieniem rzeki
płomieniem bez miar tlącym w lesie

tak trwam bez niczego
nie wyrośnięty dąb który ugina się na wietrze
tak upadłem zamiast trwać
wśród wyborów życia mój scenariusz zgiął mnie w pół

gdybym mógł cofnąć czas nie narodziłbym się znów
zabiłbym się w martwej ciszy ciemności
oddał mnie nicości tam jest mój dom
wśród cieni skrył marzyciela twarz

pożółkłem od tych lat niewypowiedzianych słów
i ciszy która jest wśród nas
ile jeszcze zostało mi lat na nędznej roli
marnuję Twój czas i powinnaś odejść nim pociągnę Cię na dno

jutro nie wypowiedziane w pamiętniku
zakręt który urywa wykolejone dni
zabierz mi swoje przyszłe minuty
niech kwitną w innym snów ogrodzie

2018.03.08 

cute-pictures.blogspot.com